آقای احمدی نژاد گفته بودید که: ” علف هرز هم سبز است اما هرز است.”
آقای دکتر؛ علف هرز هم سبز است، هم زنده و هم از ملزومات ادامه حیات زمین. حتی پیش از آفرینش انسان هم سبز خلق شده بود. و ما غافلیم از اینکه پیش از پیدایش واژه توسط بشر نه علف هرز را هرز می نامیدند، نه گل سرخ را سرخ. هر چه بود یک دست طبیعت بود و باید می بود تا زمین زنده و بالنده بماند. و راستی که اصلا چه معلوم که علف هرز مفیدتر از ریحان نباشد.
آقای احمدی نژاد این انسان بود که برای خوردن ریحان علف را هرز نامید. همانگونه که این روزها برای ساخت خانه درخت را مانع می داند و باغ را تغییر کاربری می دهد و برج بنا می کند؛ برای تامین آب مسیر رودخانه را می بندد، عوض می کند و زنده رودی را می میراند؛ برای ساخت فولاد راهی جز فرو رفتن آلاینده ها در خاک زنده نمی یابد و خاک را مسموم می کند. آری آقای احمدی نژاد همانگونه که جنگل ها روز به روز کمتر می شوند، جاده ها زیادتر و برهوت گسترده تر.
آقای احمدی نژاد آنچه به نظر شما علف هرز است در واقع یکی از اجزاء زنده نگاه داشتن زمین در مقابل بیابان و فرسایش خاک بوده است. چه بسا که همان ریحان شما علف هرز زندگی زمین باشد.
البته آنچه آقای احمدی نژاد به عنوان علف هرز چیدند ، علف هرز نبود، بلکه ریحان سفید بود!
زدی تو حالش
عالی و روشنفکرانه نوشتی. متاسفنه دیدگاه اشتباهی که واژه های واعلف هرز، گیاه مزاحم، گونه هرز را به علوم وارد می کند در میان سیاستمداران ما رواج دارد