اینکه زنده رودمان مُرد یک چیز است و اینکه تونل مترو اصفهان 40متر از مسیر خود منحرف شد و “احتمالا دستگاه در زمان انحراف با رمپ جنوبی سی و سه پل برخورد کرده که در صورت صحت داشتن این قضیه و آسیب دیدن پی سی و سه پل، احتمال نشست کردن پل در زمان جاری شدن آب در رودخانه وجود دارد” یک چیز دیگر. حالا ما مانده ایم با آرزوی نصفه نیمهء جاری شدن دوباره زنده رود و ریختن سی و سه پل، یا مرگ زنده رود و ماندن سی و سه پل . این همه ندانم کاری در مرگ زنده رود و بی کفایتی و بی سیاستی در راه اندازی مترو، نَفَس ِ اصفهانمان را به شماره انداخته است. کم کم باید برای شهر زیبای اصفهان فاتحه ای خواند و به خاک ِ کویرش سپارد.
شهر من، اصفهان
سپتامبر 1, 2009 بدست یک شهروند
ارسال شده در دلتنگیها, زاینده رود, سلامت شهر | برچسبها مترو, مرگ, اصفهان, زاینده رود, سی و سه پل | تا کنون 2 نظر داده شده
2 نظر
يك پاسخ برايش بگذاريد
خوراک شهر سالماصل پنجاهم قانون اساسی
در جمهوری اسلامی، حفاظت محیط زیست که نسل امروز و نسلهای بعد باید در آن حیات اجتماعی رو به رشدی داشته باشند، وظیفه عمومی تلقی میگردد. از این رو فعالیتهای اقتصادی و غیر آن که با آلودگی محیط زیست یا تخریب غیر قابل جبران آن ملازمه پیدا کند، ممنوع است.دستهها
برگه
بایگانی
- آمار -->
خاطره ها را از ما نگیرید…