Feeds:
نوشته‌ها
دیدگاه‌ها

Archive for the ‘زاینده رود’ Category

اینکه زنده رودمان مُرد یک چیز است و اینکه  تونل مترو اصفهان 40متر از مسیر خود منحرف شد و «احتمالا دستگاه در زمان انحراف با رمپ جنوبی سی و سه پل برخورد کرده که در صورت صحت داشتن این قضیه و آسیب دیدن پی سی و سه پل، احتمال نشست کردن پل در زمان جاری شدن آب در رودخانه وجود دارد» یک چیز دیگر. حالا ما مانده ایم با آرزوی نصفه نیمهء جاری شدن دوباره زنده رود و ریختن سی و سه پل، یا مرگ زنده رود و ماندن سی و سه پل . این همه ندانم کاری در مرگ زنده رود و بی کفایتی و بی سیاستی در راه اندازی  مترو، نَفَس ِ اصفهانمان را به شماره انداخته است. کم کم باید برای شهر زیبای اصفهان فاتحه ای خواند و به خاک ِ کویرش سپارد.

Advertisements

Read Full Post »

از خیابون شمس آبادی که تو خیابون مطهری به سمت سی و سه پل رفتم، اولین چیزی که باعث شد چشام برق بزنن دیدن زاینده رود پر از آب بود. هفته گذشته مدیر کل دفتر حوادث غیرمترقبه استان اعلام کرده بود که آب زاینده رود 60 درصد کم شده و البته چنین انتظاری هم می رفت چون امسال هم بارندگی نداشتیم و هم از برکت نفتِ سر سفره هامون، آب زاینده رود در طول بهار و تابستون ته کشید. برای همین دیدن رودخونه پر آب برام مثل رویا بود، مثل سراب. خوش و خندون پیش رفتم و از دیدن جوونه های بید که همیشه بهار اصفهان رو زیبا می کنن، کیف کردم.

اما برای درک درست از دست رفتن 60 درصد آب زاینده رود تنها 5 دقیقه لازم بود. درست وقتی رسیدم به موازات سی و سه پل، که خودش بحث داغ این روزای اصفهانه، چشمم به خشکی کویری اون سمت رودخونه افتاد. دلم می خواست همونجا وسط خیابون بشینم و گریه کنم. برای من اصفهانی که 40 ساله عادت کردم به دیدن زنده رود، خشکی اون اول بهار یعنی مرگ زندگی تو این شهر. سرم رو سمت آسمون بردم که خدا رو صدا کنم که خاکستری هوا خورد تو مغزم. به خودم گفتم:»حالا هی به این ملت بگو راه برین تا زنده بمونین، تو این شهر که همه موندیم بی آب، بی هوا، بی زندگی، آدما راه برن و نرن چه فرقی می کنه».

خلاصه اینکه اینجا هنوزم همون نصف جهانه اما نصف اون جهانی که نمی شه توش زنده بود.

Read Full Post »