Feeds:
نوشته‌ها
دیدگاه‌ها

Archive for the ‘سلامت شهر’ Category

اینکه زنده رودمان مُرد یک چیز است و اینکه  تونل مترو اصفهان 40متر از مسیر خود منحرف شد و «احتمالا دستگاه در زمان انحراف با رمپ جنوبی سی و سه پل برخورد کرده که در صورت صحت داشتن این قضیه و آسیب دیدن پی سی و سه پل، احتمال نشست کردن پل در زمان جاری شدن آب در رودخانه وجود دارد» یک چیز دیگر. حالا ما مانده ایم با آرزوی نصفه نیمهء جاری شدن دوباره زنده رود و ریختن سی و سه پل، یا مرگ زنده رود و ماندن سی و سه پل . این همه ندانم کاری در مرگ زنده رود و بی کفایتی و بی سیاستی در راه اندازی  مترو، نَفَس ِ اصفهانمان را به شماره انداخته است. کم کم باید برای شهر زیبای اصفهان فاتحه ای خواند و به خاک ِ کویرش سپارد.

Read Full Post »

WHO definition of Health

Health is a state of complete physical, mental and social well-being and not merely the absence of disease or infirmity

WHO

Read Full Post »

خبر خواندنی است. تهران نشسته بر تلی از فاضلاب قد به سوی سیاهی آسمان برافراشته است. از اسم فاضلاب به یاد بینوایان می افتم و ژاور و ژان وال ژان. شاید از ترس همین ژان وال ژانهاست که تهران هنوز شبکه فاضلاب ندارد.

ده درصد جمعیت کشور آبی را مینوشند که سرشار از نیترات است. خوشمزه است آیا؟ و هوایی تنفس می کنند که پر از ذرات ریز میکرونی است و گازهای مسموم. و همینطور گشتهای امنیت اجتماعی است که دور این شهر می چرخند و آژیر آمبولانسها را در صدای خود گم می کنند. سبزی فروشی ها کاملا به روزند و آخرین نوبرانه های بهاری را می توان در هر مغازه میوه فروشی دید. برق سبزی ها و میوه های تازه چشمگیرند و مشتری پشت مشتری است که می خواهد میوه و سبزی روز را بخرد و تازه تازه زیر دندان برد و از طعم تازه اش مست شود، بی آنکه بپرسد «آقا چه خبر از فاضلاب؟ خوشمزگی این سبزی  کاری هم با نیترات دارد آیا؟».

تهرانی ها صبح زود از خواب بیدار می شوند و اعمال نظافتی را کامل به جا می آورند. بعضی هاشان آخر شب پیش از خواب و بعضی دیگر صبح زود از منافع دلچسب یک حمام خوب بهره می برند. دندانها را با آب شفاف و گوارای نیتراتهء شیر می شویند، وضو می گیرند و سر به سجده می گذارند و پس از حمد خداوند بر سر سفره صبحانه می نشینند تا چای تازه دم و بی گچ را نوش جان کنند. پنجره را باز می کنند و ریه ها را از هوای دلچسب سرشار از ذرات معلق پر می کنند تا شاید حیاتشان مدام باشد. کفش و کلاه می کنند با نیرویی دو چندان!!! به سمت کار می شتابند. تهرانی جماعتی ها اغلب بچه های شهرستان و یا بچه های بچه های شهرستانند که به امید زندگی بهتر به سمت پایتخت شتافته اند. می گویند پول در تهران بیشتر است و تهرانی ها درآمد بیشتری دارند، کسی می داند فراوانی بیماریهای تنفسی در تهران چقدر است و هزینه درمان آنها چقدر از شهرهای بدون آلودگی هوا بیشتر است. اصلا خواهر من، برادر من، حرف می خواهید از این صریح تر: «سخنگوی فراکسیون محیط زیست مجلس شورای اسلامی در بهمن‌ماه سال گذشته نیز آمار رسمی مرگ و میر ناشی از آلودگی هوا در تهران را از سال ۸۴ تا ۸۶، ماهانه به طور مستقیم ۱۴۰۰ نفر و سالانه ۱۶ هزار نفر اعلام کرده بود». این آمار مرگ و میر مستقیم است. هنوز کسی آمار مرگ و میر ناشی از نیترات و فاضلاب را نداده است. تهرانی جماعت درآمد بیشتری دارد اما هر روز دارد آب سرشار از نیترات می نوشد و هوای سرشار از سیاهی به ریه فرو می برد. آمار سرطانهای تهران بالا می رود، بیمارستانهایش هر روز مجهزتر می شوند و مطبهایش شلوغ تر. دکترهایش درمان بیماری را می کنند و وقت این را ندارند که بیندیشند این بیماری های فراوان ناگهان از کجا پیدایشان شده یا شاید اصلا دغدغه شان این نیست. شکر خدا مسئولینش هم در یکی به دوی بود و نبود مانده اند حیران و گمانم یک آزمایشگاه درست و درمان در این شهری که پایه تخت است پیدا نمی شود تا مسئولین به طور یقین بگویند آب و فاضلاب ادغام شده و یا مجزایند؟ گمانم به زبان امروزی می توان گفت فاضلاب شهروندان در آب آشامیدنی شان نهادینه شده…

پی نوشت خاص برای رئیس دولت دهم : گاهی فکر می کنم ایجاد احساس امنیت در جامعه باید جان چند صد هزار نفر دیگر را بگیرد آقای رئیس جمهور؟ تا کی باید از این مردم این همه آلودگی و بیماری را پنهان کرد که مبادا صدایشان دربیاید؟ یادتان باشد شما و خانواده تان هم در زیر همان آسمانید و چه بخواهید و چه نخواهید از همان آب استفاده می کنید آقای رئیس جمهور!!!!

لینک مطلب در بالاترین

Read Full Post »

دیشب یه تیزر(گمونم اسمش همین باشه) از شرکت گاز دیدم که در مورد مسمومیت با منواکسیدکربن بود. دو تا چیز جالب در این تیزر بود یکی اینکه گفت مسمومیت با CO در افراد تحصیل کرده بیشتر دیده می شه که البته بنده برق از سرم پرید و به دنبال منبع این آمار هستم. دوم اینکه علائم مسمویت با CO رو توضیح داد که شامل خواب آلودگی، سرگیجه، احساس خستگی و سوزش چشم بود. وقتی داشت اینا رو می گفت با خودم فکر کردم کاش همه اونایی که از این علائم شاکی هستن الآن پای تلویزیون باشن و پی به علت علائمشون ببرن. می دونید دردناکی قصه کجاست؟ اینکه ما علائم مسمومیت های داخل خانه رو در هوای خارج از خانه هم بسیار می بینیم. یعنی تقریبا می شه گفت در 8 شهر آلوده کشور درصد بسیار کمی از افراد مبتلا به این علائم نیستن( امیدوارم به زودی آمارش رو بهتون خبر بدم).

حالا هی به مردم بگین بدوید، ورزش کنید که برای سلامتی خوبه. یکی نیست بگه بابا هر چی ذرات معلق و گاز مسموم هست با تنفس بیشتر و عمیق تر، به راحتی قلب و ریه و همه ارگانهای فرد رو آلوده می کنن. آقا جان اصلا ندوید، راه هم نروید، دو چرخه رو هم بندازید دور. به علاوه روزهای آلوده هم از خونه بیرون نروید به خصوص اگه کودک ، نوجوان، میانسال و یا بیمار هستین. البته گمونم با چنین پیامی شهرهای بزرگ دائم التعطیلین می شن.

Read Full Post »

همه خانواده کوچک 2 نفره مان در کنار قرآن و سفره هفت سین و شمع روشن نشسته بودیم به انتظار پیام » آغاز سال 1388″ از شبکه سوم سیما. یک دقیقه ای  از آغاز سال نو گذشت تا فهمیدم که بی آرزویی سال آمده است. با بهت و حیرت تلویزیون را خاموش کردم و مات و مبهوت کنار دخترم نشستم به تماشای هفت سین. گمانم یک یا دو ساعت گذشت تا با این جعبه جادویی آشتی کردم، به محض روشن کردنش عبارت «اصلاح الگوی مصرف» را در بالای صفحه آن دیدم.  گمان کردم  وزارت بهداشت در اقدامی عجیب و غریب رو به سوی اصلاح الگوی مصرف مواد غذایی گذاشته و این پیام عیدانه آن وزارتخانه است. اگرچه به نظر دور از ذهن بود اما از بس ِ اینکه خیالم در شیوه زندگی و سلامت غرق است اینگونه اندیشیدم. کمی با خودم بحث کردم و گفتم که شاید این پیام ناشی از کاهش درآمدهای کشور است و نشانی از لزوم صرفه جویی برای ادامه حیات. اما هر چه بود به دلم نشسته بود. هر چه بود با خود پیامی  برای ادامه حیات انسان، شهر و زمین داشت.

سری به اینترنت زدم و خبرگزاری ها را گشتم تا ببینم منبع پیام چه بوده است  که دانستم این نه یک سیاست وزارتخانه ای و نه دولتی که مملکتی است. این بار آیت الله خامنه ای پیامی داده بودند که نشان از نگاه بسیط به انسان و طبیعت داشت. با توجه به طرح هایی که امسال برای اصلاح شیوه زندگی و به خصوص کاهش آلودگی هوا در نظر داریم بسیار کیفور شدم.

این پیام می تواند و باید سرلوحه همه راههای سلامتی باشد. پیشگیری از بیماریهای غیرواگیر تنها با اصلاح شیوه زندگی مقدور است و به خصوص بر سه محور مهم بنا شده است: افزایش فعالیت بدنی، اصلاح الگوی تغذیه و عدم مصرف دخانیات. و عجیب که این هر سه با اصلاح الگوی مصرف هم خوانی دارند. عدم استفاده از خودروی شخصی و افزایش استفاده از روشهایی چون پیاده روی، دوچرخه سواری و استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی حرکتی است با نگاه افزایش سلامت فردی اما با بینشی وسیع تر در جهت کاهش مصرف سوخت و کاهش تولید آلاینده ها. از طرف دیگر اصلاح الگوی تغذیه به معنای مصرف مواد غذایی در حد نیاز بدن و نه بیش از آن است یعنی دریافت کالری در حد لازم برای داشتن یک زندگی سالم و بدون افزایش وزن (به یاد داشته باشیم که امروزه چاقی از علل بسیار مهم بیماری ها قلمداد می شود). در کنار این هر دو، عدم مصرف دخانیات نیز از عوامل مهمی است که سلامتی فرد را ارتقا می دهد. جالب است بدانیم بخش عمده آلودگی هوای داخل فضاهای بسته و در اصطلاح indoor به علت آلاینده های موجود در دود سیگار است و طبق آمار جهانی سالیانه مقادیر زیادی از آلودگی هوا ناشی از مصرف مواد دخانی است. و جالبتر آنکه امروزه در دنیا دو روش عمده مقرون به صرفه برای کاهش بیماری ها و هزینه های مستقیم و غیرمستقیم ناشی از آنها وجود دارد: یکی کنترل وزن و دیگری عدم مصرف دخانیات.

با این نگاه است که می شود گفت پیام آقای خامنه ای یک پیام دلنشین و کاربردی است که باید دولت و ملت هم زمان در به کار گیری آن بکوشند.

شاد و سالم و سرخوش باشید. عیدتان مبارک

مرتبط و خواندنی: ابتکاری که باید قدر آن را بدانیم: سال اصلاح الگوی مصرف/ محمد درویش

Read Full Post »

دیدن شهر از آن بالا، از دانشکده بهداشت، دانشکده سلامت، آنچنان برایم عجیب بود که فقط آرزوی داشتن دوربینی را کردم تا نشان بدهم که دیگر هیچ گنبد فیروزه ای در اینجا پیدا نیست. به سختی گنبدها را تشخیص دادم و آن بنای جنجالی جهان نما که گفته می شد راه را بر دیدار نقش جهان می بندد در هاله ای غریب از رنگی خاکستری پنهان شده بود؛ دیگر نه بنا پیدا بود و نه مدرسه چهارباغ و نه هیچ گنبدی دیگر. به یاد گفته سعدی افتادم که «هر نفسی که فرو می رود ممد حیات است.»؛ کجاست استاد سخن که بداند هر نفسی که فرو می رود لحظه به لحظه ادامه حیات را به خطر می اندازد. انسان در این هوای خاکستری یا باید به ناگهان بمیرد یا رسوب ذره ذره سیاهی در عمق وجودش به مرگی تلخ نابودش می کند.

نوشتنم از این روست. آنقدر زندگی کرده ام که بدانم مرگ آدمها به دلیل سهل انگاری آنانی که مسئولند چه بار گناهی دارد. آنچه از من برمی آید همین نوشتن است از آسمانی خاکستری، خیابانهایی شلوغ، تصادفات زیاد، اتومبیلهای دودزا، … و مرگ. کاش می توانستم زندگی را به ارمغان آورم اما چه کنم که تنها می توانم از مرگ و آنچه ما را به کام آن می فرستد سخن بگویم.

زنده باشید و سالم! ذاتتان مفرح

Read Full Post »